Hinaguang Son Goku

Sauna, grade four – section two pako, naa koy classmate na crush kaayo nako. Gwapo kaayo sya, as in. Puti pirmi ang iyang uniform. Dayun murag gipulbusan pirmi iyang likod sa iyang yaya. Naa puy towel pirmi iyang likod, katong “Goodmorning Towel” nga white na naay blue and red na print dayun naa dayu’y inintsik.

Kahinumdum ko na maglantaw ko niya magdula sauna ug Jolen, dayun usahay magdakpanay sila mga lalaki. Kahinumdum ko na pag sington sya, humot gihapon kaayo sya lantawon, murag pati singot kay swerte. Inana siya ka gwapo.

Isa ka adlaw, nakahuna-huna ko na magpapansin sa akong crush. Kay murag di man ko niya pansinon (maski classmates mi since Grade two). Labyan labyan raman gud ko niya, kay compared sa akong mga gwapa na classmates, kay siguro, I preferred mag tsinelas sa school (na walay medyas), ug mag uniform nga walay inner white blouse (Imagine ICECS uniform). Yagit jud ko, sa tinuod lang. Wala pa ang puberty ato na time. Wala pakoy pake sa mga social constructs. Wala pakoy pake sa Filipino standard of beauty.

Anyway, balik sa storya. Nagtry kog papansin kang crush. Ako syang gi-obserbahan. Gi-take note iyang mga hilig. Ug nakita nako na ganahan kaayo sya ni Son Goku.

Medyo talented man sad ko sa una, dayun mahilig kog drawing, so I decided to draw Son Goku sa akong Pad paper. Pila sad to ka adlaw na gihaguan ang buhok palang daan ni Son Goku na tusok tusok. Gamit pakog HB-2 nga lapis, dayun rub rub effect para artistic jud kaayo dayun charcoal effect.

Human sa pila ka adlaw, nahuman rajud to nako si Son Goku. Pero kum-ot na kaayo akong papel. Wala nadala ug patul-id sa sulod sa akong file case. Excited kaayo ko na ma-hatag kang crush. Pagtunol nako sa iya, dako kaayo akong ngisi, ana ko:

“Uy, si Son Goku oh.”

Iya rang gitutukan kajot.

Dayun nilakaw na dayun sya kay nibalik syag dula uban iyang mga amigo.

Abi nakog kuhaon niya akong drawing, dayun isulod sa iyang filecase, dayun tipigan hantud sa hantud.

Dili diay.

Nibalik ko sa akong linkuranan, gitutukan akong drawing.

Akong gisusi kung aha ko nasayup.

Sa buhok ba ni Son Goku?

Di siguro balanse ang mga mata?

Gipa-frame unta siguro nako?

Gisulod nako balik ang drawing sa akong filecase. Ug sukad ato, sige nakog drawing ug mga tawo nga kalkag ug buhok, kanang bukad ug pina-kuyaw ug pagkalkag. Didto ko na-siksik sa akong pagdrawing sa mga buhok. 

Kahinumdum kaayo ko sa akong pagkahiubos atong adlawa. Ug kahinumdum sad kos akong kalipay pag-uli kay naa pakoy singko na balon na naigo pag palit ug mango shake ug sinugbang saging sa likod sa skwelahan. Kahinumdum kog baklay pauli sa balay. Kahindumdum ko na pag-uli nanan-aw dayun mig concert ni Paul McCartney ni Daddy while ga-check si Mommy sa mga research paper sa iyang mga studyante.

Kahinumdum ko sa mga ginagmayng kalipay. Kahinumdum ko na dali rasad diay malimtan si Son Goku, na matambalan ra diay ang kahi-ubos. Na dili tanan kasakit mudugay.

Ug labaw sa tanan,
Na ni-gwapa nako ron ug nipangit na si Crush.